Miałam kiedyś bardzo emocjonalną sesję z jedną z moich klientek. Zadzwoniła do mnie zapłakana i totalnie rozstrojona emocjonalnie. W jej życiu zdarzyło się w tym czasie kilka rzeczy, które bardzo zaniżyły jej poczucie własnej wartości i wyraźnie wskazały u niej obszary, w których – jak uważała – kompletnie sobie nie radzi.
Między innymi chodziło o obszar asertywności, wobec ludzi. Podczas rozmowy mówiła o swoim problemie z tą umiejętnością. Renata (imię klientki i kontekst sytuacyjny zostały zmienione, dla ochrony osoby) uznała, że już nigdy nie poradzi sobie z wyzwaniem, jakim jest dla niej budowanie swojej asertywności. Czuła się sfrustrowana, zła, rozgoryczona i nie wiedziała jak panować nad emocjami.
Zaczęłam z nią pracować, rozmawiać, rozmowa zeszła na nieco inne tory, odwracając uwagę od głównego wątku i w pewnym momencie zaproponowałam coś, co wiedziałam, że będzie bardzo poza strefą jej komfortu. Moja klientka w ciągu kilku sekund zmieniła swój stan i bardzo asertywnie odpowiedziała: Twoja propozycja jest bardzo ciekawa, ale nie wiem czy ten pomysł jest dobry dla mnie. Pozwól, że przemyślę sprawę zanim się na to zdecyduję.
Jakież było jej zdziwienie, gdy natychmiast zwróciłam jej uwagę, że w jednej chwili potrafiła asertywnie zareagować na moją sugestię osoby, chcąc zabezpieczyć swoje własne granice.
Czy to oznacza, że moja klientka była jednocześnie asertywna i nieasertywna? A może była asertywna, ale uważała, że jest inaczej? A może to był przypadek?
Pierwsza odpowiedź jest najbliżej prawdy.
Nasze stany emocjonalne wpływają na nasze możliwości.
Przypomnij sobie taki moment, w którym zapomniałeś jakiegoś słowa, albo nie mogłeś sobie przypomnieć jakiejś oczywistości. Czy to oznacza, że jesteś mało bystry? Nie! Po prostu byłeś stanie emocjonalnym, który nie dopuszczał do Twojego świadomego umysłu zasobów, których potrzebowałeś i którymi dysponujesz. Przyznaj, że potem będąc w innym stanie miałeś możliwość przypomnienia sobie tych rzeczy bez problemu.
Jednym z głównych czynników wpływających na odcinanie nas od naszych zasobów jest stres. Dlatego każdy z nas niesamowicie potrzebuje umiejętności zapanowania nad swoim stresem. Gdy pojawia się stres, zmienia się nasz stan.
Czym jest stan?
Stan to całość myśli, uczuć i fizjologicznych procesów, będących naszym udziałem w tym momencie: obrazy, dźwięki, odczucia i wszystkie wzorce zachowań, postaw fizycznych, oddechu. Nasze stany ulegają ciągłym zmianom, a wraz z nimi zmienia się nasza percepcja rzeczywistości. Nasza percepcja może się zmieniać do tego stopnia, że w momencie, w którym zmieniamy stan, to samo neutralne wydarzenie, może być przez nas postrzegane zupełnie inaczej[1].
W kolejnym artykule chcę zachęcić Cię do pewnego ćwiczenia, który jeszcze bardziej pozwoli znaleźć odpowiedź na pytanie jak panować nad emocjami?
Jeżeli podoba Ci się to, co robię i myślisz o tym, żeby skorzystać z coachingu indywidualnego, sprawdź jak jest u mnie na sesji i zapisz się na bezpłatną konsultację na tej stronie>>
[1] J. O’Connor, J. Seymour, NLP. Wprowadzenie do programowania neurolingwistycznego, Poznań, 1996, s. 72